Bisschop Dekesel schrijft een brief!

Dekesel


Aan het begin van het pastorale werkjaar schreef de nieuwe bisschop van Brugge, Jozef Dekesel, een opgemerkte herderlijke brief voor de betrokkenen in deze provincie.


Uiteraard gaat de bisschop dieper in op de historiek van het kindermisbruik in de Kerk. Hij schrijft daarover "We worden geconfronteerd met schandalen waarvan we in het verleden duidelijk onvoldoende beseft hebben hoeveel leed ze veroorzaken. Ook hier in ons eigen bisdom hebben we het ervaren op een wijze die niemand zich kon voorstellen. Het vertrouwen is diep geschokt. Er is het verdriet en de pijn. Er is ook de schaamte", schrijft bisschop Dekesel.”

 

Daarnaast klinkt ook de aandacht door voor de niet-binnenkerkelijke groep christenen. Al in de aanvangswoorden schrijft bisschop Dekesel opgemerkt: “Ik richt mij ook tot allen die, van ver of dichtbij, betrokken zijn bij het leven van de Kerk of zoekende zijn.” Jona is verheugd over deze uitnodiging waarin onze werking zich aangesproken voelt.


Verheugd omdat bisschop Dekesel hier verder gaat dan vele pastorale verantwoordelijken die op vandaag een visie vooruit schuiven dat de Kerk verder moet met de échte katholieken of, anders gezegd, met de zogenaamde “heilige rest”. Volgens Jona betekent deze visie een doodlopende weg. Een keuze ook die zich duidelijk meet met de angst voor het onbekende en het afweren van mogelijke creatieve en zelfs kritische input. En ja, we zijn bevreesd dat de recente schandalen zullen leiden tot een versterking van deze tendens. Een gekwetste groep neigt immers meer tot het terugplooien op zichzelf, zo lezen we in het boek “Ga nu allen in vrede”, een recente uitgaven van Pax Christi.

 

Het is uiteraard correct dat de Kerk geen ambitie meer màg koesteren groot, laat staan dominant te worden. Voor jongere generaties is de diversiteit aan levensbeschouwingen immers een evidentie en vaak een verrijking. Zij zijn opgegroeid in een wereld waar christenen behoren tot een sociologische minderheid en dat vinden ze best o.k. Meer dan anderen begrijpen zij de taal van een wereld die actieve pluraliteit vooropstelt als voorwaarde voor vrede en goed samenleven. Maar het mag ook niet zijn dat de Kerk haar maatschappelijke verantwoordelijkheid ontloopt ten bate van een interne, kleine minderheid die alle voeling verliest, of al verloren heeft, met de werkelijkheid. De optie van Jona is ervoor te zorgen dat de expertise van actief-pluralisme, waarin de laatste 3 generaties opgegroeid zijn, gebruikt en ontwikkeld worden als een troef en niet als een bedreiging, iets waar vele pastorale betrokken telkens, tot vervelens toe, voor waarschuwen.

 

En dan was er nog de moedige stelling van bisschop Dekesel om het verplichte celibaat in vraag te stellen. Gevolgd door enkele collega’s aan, opmerkelijk, vooral Vlaamse zijde hopen wij dat dit gesprek de komende jaren zijn vruchten afwerpt. Nog moediger vonden we de suggestie dat ook vrouwen het priesterambt zouden mogen opnemen.

 

Jona is er van overtuigd dat er “geen” veranderingen op korte termijn verwacht mogen worden. Daarnaast is de gegeven hint een duidelijk teken dat de geesten aan het rijpen zijn, ook aan de toplaag van de Kerk. Daarbij komen velerlei andere vragen kijken zoals: wat met het priesterschap voor de leken, zoals vertolkt in Vaticanum 2? En welke taken zijn dan specifiek weggelegd voor priesters? En welke voor diakens? En welke voor parochieassistenten? En wat betekent een wijding?

 

Wij liggen er niet echt wakker van. Voorlopig zijn wij een kleine basisbeweging en, zoals de meeste basisgroepen, slechts twijfelend erkend door diezelfde kerkgemeenschap. Daarom maken we van onze vrije ruimte gebruik om duidelijk te maken dat er nood is aan een transformatie op velerlei niveaus. Een synode, misschien zelfs een concilie kan hierbij soelaas brengen. Ja, wij zeggen onze mening maar tegelijk zijn we geen beste stuurlui op één of andere wal. We werken aan een alternatief aanbod voor jonge, zoekende vrouwen en mannen die zich gesterkt voelen door de filosofie van Jezus van Nazareth. Want daarover ging het toch?

 

Ten slotte wensen we bisschop Dekesel veel goeds in zijn nieuwe functie. We hopen dat hij zich laat omringen door mensen van wijsheid en beraad. We hopen ook dat hij verder zijn oor te luisteren legt bij onze generaties want daar stelt zich toch een ernstig probleem. Daarover meer in de volgende nieuwsbrieven.